دوره 24، شماره 5 - ( 9-1390 )                   جلد 24 شماره 5 صفحات 778-788 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Utilizing several growth inhibitors for finding gibberellin synthesizing affecting mutants in Arabidopsis thaliana. 3. 2011; 24 (5) :778-788
URL: http://ibs.org.ir/article-1-45-fa.html
استفاده از چند تنظیم کننده رشد در یافتن موتان مؤثر بر سنتز جیبرلین در آرابیدوپسیس (Arabidopsis thaliana). 1. 1390; 24 (5) :778-788

URL: http://ibs.org.ir/article-1-45-fa.html


چکیده:   (751 مشاهده)
محققین تلاش زیادی در شناسایی موتانهایی دارند که بتوانند آنها را در شناخت کامل مسیر بیوسنتز جیبرلین در گیاه کمک کنند. به همین منظور در این بررسی اثر غلظتهای مختلف سه ماده شیمیایی به نامهای یونیکانازل، ایزوکسابن و پروناماید بر رشد آرابیدوپسیس و نیز اثرات متقابل آنها بررسی شد تا با استفاده از مخازن ژنی متنوع موجود در آرابیدوپسیس، موتانهایی که توانایی لازم در جهت ادامه رشد در حضور این بازدارنده‌های رشد را دارند شناسایی شوند. ابتدا غلظت بحرانی مواد مذکور بر جوانه‌‌زنی بذر و رشد گیاه آرابیدوپسیس تعیین شد. اثر متقابل سطوح محدوده غلظت بحرانی این مواد که می‌تواند به شناسایی موتانهایی منجر شود که در برابر اثر بازدارندگی رشد این مواد مقاومت کنند تعیین شد. در قالب دو طرح آزمایشی جداگانه، اثر ترکیب‌ غلظتهای متفاوتی از یونیکانازل با ایزوکسابن و ترکیب غلظتهای متفاوتی از یونیکانازل با پروناماید بر جوانه‌‌زنی و رشد گیاهچه آرابیدوپسیس بررسی گردید. ترکیبی که بیشترین اثر متقابل بر جوانه زنی و رشد را از خود نشان داد تعیین و در غربال کردن مخازن ژنی متنوعی از آرابیدوپسیس مورد استفاده قرار گرفت. بین بعضی از سطوح غلظت مورد بررسی مواد مورد نظر، اثرات متقابل معنی‌‌داری بر رشد آرابیدوپسیس مشاهده شد. در سطح بالای یونیکانازل (395 نانومولار) سطوح ایزوکسابن و پروناماید بیشتر از هیپوکتیل بر رشد ریشه تأثیر داشتند. سرعت تأثیر پروناماید بر کاهش رشد هیپوکتیل و ریشه بسیار بیشتر از ایزوکسابن بود. ترکیبهای مورد استفاده در ضخامت مریستم انتهایی ریشه اثر عکس داشتند و با افزایش غلظت اگرچه طول هیپوکتیل و ریشه کاهش پیدا کرد ولی ضخامت مریستم انتهایی با افزایش غلظت مواد افزایش یافت. مخازن ژنی مورد نظر در ترکیب انتخابی مواد کشت شدند و تعدادی از بذور سبز شده و به رشد خود ادامه دادند که در ادامه کار با مراقبت از این گیاهچه‌‌ها تعدادی گیاه تولید بذر نمودند که از آنها بذرگیری گردید و به عنوان موتانهای مقاوم به مواد مورد نظر به کار گرفته شدند.
متن کامل [PDF 344 kb]   (145 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي |
دریافت: ۱۳۹۵/۱۰/۵

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به انجمن زیست شناسی ایران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | Iranian Biology Society

Designed & Developed by : Yektaweb